Category Archives: Formacja w DK

Metoda Światło-Życie, czyli podciąganie życia do wymagań światła.

„Człowiek potrzebuje życia, które jest poddane wymaganiom prawdy i potrzebuje prawdy, która określa jego życie.” /F. Blachnicki/ W roku formacyjnym 2010/11 „List DK” przybliżał nam duchowość małżeńską zaczerpniętą z ruchu END skupiając się na zobowiązaniach. W tym roku formacyjnym koncentruje się na charyzmacie Ruchu Światło-Życie przybliżając duchowość oazową. Warto na nowo rozważyć, na czym polega formuła Światło-Życie, idea Nowego Człowieka, Nowej Wspólnoty i Nowej Kultury. Metoda światło-życie Metoda światło-życie jest jednym ze środków (inne to: rekolekcje i mała wspólnota) formujących członka ruchu Światło-Życie. Dość łatwo jest wyjaśnić, dlaczego formuje mnie oaza i praca w kręgu. Po rekolekcjach jestem inny, naładowany, łatwiej przychodzi mi realizacja zobowiązań. Po spotkaniu kręgu również czuję się zmotywowany do dalszej pracy i przez kilka pierwszych dni zobowiązania nam „wychodzą”. Ale, o co chodzi w „metodzie światło-życie”, jak…

Obowiązki animatorów w formie rachunku sumienia

Konferencja Episkopatu Polski na Zebraniu Plenarnym w dniach 8-9 marca 2006 r. zatwierdziła „Zasady Domowego Kościoła” na czas nieokreślony. Na podstawie tych zasad można wyróżnić zadania, jakie powinna wypełnić para odpowiedzialna, a dokładnie para animatorska. (Punkt 30, 31 i 32) Fragment „Modlitwy animatora” Prosimy Cię o dary potrzebne naszej Wspólnocie, o dar modlitwy, głębokiej wiary, a przede wszystkim obdarz nas Panie darem jedności i miłości.   Czy jestem rozmodlony? Jak wygląda mój Namiot Spotkania? Czy modlę się za małżeństwa z mojego kręgu i parę rejonową, diecezjalną? Czy wstępuję do kościoła chociaż na krótką adorację Najświętszego Sakramentu? ”Można powiedzieć, że nie jest naprawdę członkiem Ruchu, nie zrozumiał jego istoty ten, kto nie wprowadził w swoje życie praktyki Namiotu Spotkania” /Ks. Franciszek Blachnicki/   Czy żyję życiem sakramentalnym? Kiedy ostatni razbyłem u…

Ewangelizacja w rodzinie, w pracy i we wspólnocie

Temat bieżącego (2006/7) roku formacyjnego „Idźcie i głoście” skłania do refleksji – jak ewangelizować w rodzinie? Gdy słyszymy „idźcie i głoście”, na pierwszy rzut oka wydaje się, że chodzi o niewierzących. Chciałoby się wyjechać na misje do Afryki czy Rosji, aby głosić Chrystusa. Może to i dobry pomysł, ale czy nie lepiej się zapytać, – jakim jestem apostołem w swojej rodzinie, czy dbam o życie religijne moich dzieci i mojego małżonka. Rodzice pierwszymi świadkami Ewangelii Ojciec Blachnicki w „Liście do wspólnoty rodzin” nr 106 „Ewangelizacja i katechumenat w rodzinie” przypomina, że rodzice są pierwszymi świadkami Ewangelii wobec dzieci. Nasza decyzja, aby przez sakrament chrztu nasze dzieci stały się chrześcijanami, obliguje nas do wypełniania zobowiązań. I są to zobowiązania „wobec Boga, wobec Kościoła i samego dziecka”. „Obowiązkiem zaś rodziców chrześcijańskich, którzy zdecydowali się na chrzest swego…

Animator – uczeń Jezusa

„Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc was trwał” (J 15, 16) „Jezus wyszedł na górę i przywołał do siebie tych, których sam chciał, a oni przyszli do Niego. I ustanowił Dwunastu, aby Mu towarzyszyli (aby z Nim byli), by mógł wysyłać ich na głoszenie nauki, i by mieli władzę wypędzać złe duchy. Ustanowił, więc Dwunastu…” (zob. Mk 3,13-19). Jestem animatorem – ponieważ Pan mnie powołał Animator (para animatorska) powinien mieć świadomość powołania-wybrania. Nikt nie wybiera się sam na animatora, to krąg w tajnym głosowaniu na podsumowaniu rocznym (w czerwcu) wybiera parę animatorską. Małżeństwa w kręgu wskazują animatorów, ale to Pan ich powołuje do posługi. Pan Jezus powołując animatorów, nie wzywa ich najpierw do służby, ale do…

Uczeń Chrystusa – dojrzały chrześcijanin

         „Czyńcie uczniów” to hasło obecnego (2008/9) roku formacyjnego w DK. Wezwanie to jest skierowane najpierw do uczniów Chrystusa, a dopiero potem do tych, którzy dzięki nim staną się uczniami. Dlatego zapytajmy siebie - czy ja rzeczywiście jestem uczniem mojego Pana i Mistrza? Jest to wezwanie do nawrócenia mojej osoby, a dopiero potem innych, do których pośle mnie Pan. „Czyńcie uczniów” to apel o moje nawrócenie, przemianę mojego życia, wezwanie by „dołączyć do orszaku Nauczyciela Mistrza, chodzić z Nim i naśladować Jego tryb życia”.          Być uczniem, to znaczy być dojrzałym chrześcijaninem. Dojrzały chrześcijanin to nie ten, kto jest ochrzczony i ma lat 18 („chrześcijanin z metryki”), to jeszcze nie ten, kto określa siebie mianem „jestem wierzący i praktykujący” – chodzę do kościoła, przyjmuję sakramenty, ale moje życie niewiele się…

Domowy Kościół – DOJRZAŁE CHEŚCIJAŃSTWO

–  W JEDNOŚCI ZE WSPÓŁMAŁŻONKIEM Domowy Kościół łączy w sobie dwa charyzmaty: duchowość małżeńską realizowaną we wspólnocie małżonków (charyzmat Ruchu Equipes Notre-Dame) i duchowość chrześcijańską realizowaną we wspólnocie żywego Kościoła (charyzmat Ruchu Światło Życie).Można, zatem wyróżnić dwa główne cele realizowane w DK: Dążenie ku Bogu (do świętości) w jedności ze współmałżonkiem i realizowanie katechumenatu rodzinnego, Formowanie dojrzałego chrześcijanina jako nowego człowieka w Chrystusie realizującego swoje powołanie we służbie Kościołowi. „W naszych Ruchu chodzi przede wszystkim o to, żeby małżeństwo było zjednoczone z sobą i razem dążyło do zjednoczenia z Bogiem. Tu jest duchowość małżeńska: razem idą do Boga, zjednoczeni z sobą pomagają sobie w drodze do Boga, w drodze do świętości, w drodze do pełnego chrześcijaństwa, poprzez wypełnianie zobowiązań.” /s. Jadwiga Skudro/ Jedność – charyzmat obu ruchów Jedno słowo, które łączy oba…

Rola Ducha Świętego w życiu chrześcijanina

- czyli jak stać się NIEUSTRASZONYM ŚWIADKIEM Co sprawia Duch Święty w życiu chrześcijanina można zobaczyć, gdy spojrzy się na życie PRZED i PO napełnieniu łaską Ducha Świętego. Tak było w życiu apostołów. PRZED - „niepojętni” uczniowie wykazujący brak zrozumienia, zazdrośni, odczuwający lęk, targani niezdrowymi ambicjami a PO – „nieustraszeni świadkowie” oddający życie za prawdę, stanowiącą sens ich życia, prawdę, że Jezus żyje. Podobnie wygląda życie współczesnych chrześcijan. PRZED – zachowują się jak ludzie niewierzący „Ich życie jest jakieś bezpłodne, są zawiedzeni, sfrustrowani, nie mają pewności swojej wiary, nie żyją nadzieją chrześcijańską, nie są zdolni do dawania świadectwa.” Nie wiedzą, kim jest Duch Święty, co oznacza żyć wg Ducha i jak posiąść moc Ducha Świętego. Dlatego, spróbujmy na te pytania znaleźć odpowiedź. Kim jest Duch Święty? Duch Święty jest Bogiem.…

Elementy formacyjne, czyli „co i Kto” mnie formuje?

Jeśli wiemy, po co się formować i jakie są etapy formacji (patrz - Cele i etapy formacji w DK), zastanówmy się, co nas formuje i gdzie się formujemy, czyli jakie są elementy formacyjne w DK. Elementy formacyjne dla wszystkich członków DK 1. Formacja w rodzinie (zobowiązania) 2. Spotkania miesięczne kręgu 3. Dni wspólnoty (cztery w ciągu roku) „Podstawowa praca formacyjna małżonków odbywa się w rodzinie, w comiesięcznych spotkaniach kręgu rodzin oraz przez uczestnictwo w dniach wspólnoty Ruchu.” /Charyzmat Ruchu Światło-Życie/ Podstawowym miejscem formacji w DK jest rodzina, gdzie małżonkowie „poprzez codzienny wspólny wysiłek, podejmują i realizują poszczególne zobowiązania”. Bardzo często myślimy, że formacja w DK przede wszystkim odbywa się poprzez spotkania miesięczne kręgu, do nich się przygotowujemy i w nich aktywnie uczestniczymy. A to, nie tak. Najważniejsza jest praca codzienna…

Cele i etapy formacji w DK

Po co jesteśmy w Domowym Kościele? W roku formacyjny „Czyńcie uczniów” zadajmy sobie pytanie, – po co czynić uczniów i jaki jest cel bycia w Domowym Kościele. To, do czego dążymy powinno być zawsze przed naszymi oczami, abyśmy szli do celu najkrótszą drogą i nie zagubili się na drogach „formacji dla samej formacji”. Trzeba wiedzieć, dokąd idziemy i jak należy tę drogę przebyć. Musimy wiedzieć, co jest naszym celem i jak ten cel osiągnąć. W Zasadach DK czytamy - celem naszym jest „dążenie do świętości w jedności ze współmałżonkiem”. DK chce nam pomóc „w budowaniu między małżonkami prawdziwej jedności małżeńskiej, która jednocześnie stwarza najlepsze warunki do dobrego wychowania dzieci w duchu chrześcijańskim”. Celem jest „świętość”, ale jak należy ją rozumieć. Często myślimy - świętość jest nie dla mnie, bo przecież…