Jeśli wiemy, po co się formować i jakie są etapy formacji (patrz - Cele i etapy formacji w DK), zastanówmy się, co nas formuje i gdzie się formujemy, czyli jakie są elementy formacyjne w DK.

Elementy formacyjne dla wszystkich członków DK

1. Formacja w rodzinie (zobowiązania)

2. Spotkania miesięczne kręgu

3. Dni wspólnoty (cztery w ciągu roku)

„Podstawowa praca formacyjna małżonków odbywa się w rodzinie, w comiesięcznych spotkaniach kręgu rodzin oraz przez uczestnictwo w dniach wspólnoty Ruchu.” /Charyzmat Ruchu Światło-Życie/

Podstawowym miejscem formacji w DK jest rodzina, gdzie małżonkowie „poprzez codzienny wspólny wysiłek, podejmują i realizują poszczególne zobowiązania”. Bardzo często myślimy, że formacja w DK przede wszystkim odbywa się poprzez spotkania miesięczne kręgu, do nich się przygotowujemy i w nich aktywnie uczestniczymy. A to, nie tak. Najważniejsza jest praca codzienna w rodzinie – codzienny Namiot Spotkania, modlitwa małżeńska i rodzinna, regularne spotkanie z Pismem św., reguła życia i raz w miesiącu dialog małżeński. Spotkania miesięczne są po to, by „mała wspólnota” pomogła nam, zmobilizowała nas do codziennego wysiłku w realizowaniu zobowiązań. Krąg powinien być urzeczywistnieniem ideału życia wspólnoty chrześcijańskiej oraz stałym źródłem jego odnowy w poszczególnych małżeństwach. „Celem spotkania miesięcznego jest zbliżenie się wszystkich do Boga, zbliżenie małżonków do siebie, zacieśnienie przyjaźni między poszczególnymi małżeństwami kręgu” (List DK)

Elementem formacyjnym, o którym zapominamy to „Dni Wspólnoty”, których w ciągu roku powinno być cztery. Para krajowa w liście kręgu centralnego (maj 2007 r.) przypomina nam: „Dni Wspólnoty (rejonowe lub diecezjalne) przeżywane w ramach DK lub całego Ruchu Światło-Życie, (to ważny element formacyjny). Celem ich jest przeżycie daru jedności w Duchu Świętym w całej wspólnocie Kościoła. "Z założenia mają to być dni odnowienia przeżycia oazy rekolekcyjnej, gdzie akcent ma spoczywać na przeżyciu wspólnoty w modlitwie, łamaniu się chlebem Słowa Bożego i Eucharystii, dawaniu świadectwa i przeżywaniu radości w Duchu Świętym" (Komunikat na dzień wspólnoty, 5 X 1981 r.). Propozycje ukształtowania poszczególnych punktów programu podane są w materiałach na Dni Wspólnoty Ruchu Światło-Życie opracowywanych na każdy rok formacyjny przez Centralną Diakonię Formacji Diakonii. Aby umożliwić rodzicom pełne uczestnictwo we wszystkich punktach programu dobrze jest zapewnić opiekę dzieciom.”

Elementy formacyjne dla par odpowiedzialnych i diakonii członków DK

4.  Kręgi rejonowe, diecezjalne (do czterech)

5.  Spotkania diakonijne oraz DWDD

6.  Spotkania opłatkowe oraz pielgrzymka rodzin do Sanktuarium Św. Józefa w Kaliszu" (Zasady DK, p. 36), a także Kongregacja Odpowiedzialnych Ruchu Światło-Życie.

 Małżeństwa, które podjęły posługę pary animatorskiej spotykają się cztery razy w roku na kręgu rejonowym prowadzonym przez parę rejonową wspólnie z kapłanem – doradcą duchowym. Spotkanie to ma zasadniczo strukturę spotkania miesięcznego kręgu. Podczas dzielenia się życiem animatorzy rozmawiają o pełnionej przez siebie posłudze w swoim kręgu a podczas dzielenia się zobowiązaniami ubogacają się lub mobilizują do jak najlepszego wypełniania zadań wynikających z pełnionej posługi.

Pary zaangażowane w poszczególnych diakoniach Ruchu biorą udział w odpowiednich spotkaniach diakonijnych, z których ważną rolę odgrywają Dni Wspólnoty Diakonii Diecezjalnych (DWDD), organizowane w poszczególnych filiach (por. Zasady DK, p. 35). "Raz w roku odbywa się spotkanie odpowiedzialnych DK podsumowujące roczna pracę ruchu i programujące pracę na kolejny rok. Biorą w nim udział członkowie kręgu centralnego, pary diecezjalne i księża moderatorzy diecezjalni DK." (Zasady DK p. 36). "Okazją do spotkań całego DK są również spotkania opłatkowe oraz pielgrzymka rodzin do Sanktuarium Św. Józefa w Kaliszu" (Zasady DK, p. 36), a także Kongregacja Odpowiedzialnych Ruchu Światło-Życie.

Inne elementy formacyjne w DK

Ważne są także inne elementy formacyjne, jak np. „spotkania wtorkowe”, ale nie są one obowiązkowe. Para krajowa przypomina parom odpowiedzialnym: „Uczestnictwo w innych spotkaniach organizowanych w rejonie czy diecezji pozostawiamy do osobistej decyzji małżonków. Prosimy o rozwagę w planowaniu rocznej pracy w diecezjach i rejonach, pamiętając o dobru wszystkich powierzonych nam rodzin. Pomagajmy im w realizowaniu powołania małżeńskiego i rodzinnego nie mnożąc dodatkowych spotkań i inicjatyw.”

Rekolekcje – istotny element formacyjny

7.  Rekolekcje

Do istoty pracy formacyjnej w kręgach należy również uczestnictwo w różnego rodzaju rekolekcjach organizowanych przez DK: rekolekcjach 15-dniowych I, II, III stopnia (oazach rodzin), kilkudniowych Oazach Rekolekcyjnych Animatorów Rodzin (ORAR I i II stopnia), rekolekcjach ewangelizacyjnych i tematycznych. „Czas rekolekcji, to czas Łaski, to czas przede wszystkim potrzebny dla nas, byśmy nabrali równowagi życiowej, byśmy się nie zagubili w życiu, w wartościach, w hierarchii spraw i zadań, byśmy się nie „zamknęli” w budowaniu życia według naszych, tylko ludzkich planów. Rekolekcje, to także doświadczenie wspólnoty z bliźnimi, którzy są – tak jak i my – dziećmi Jedynego Ojca.” (para krajowa - Anna i Jacek Nowakowie)

 Rekolekcje piętnastodniowe, to bardzo ważny element formacyjny. Ojciec Blachnicki uważał je za „punkt wyjścia pracy formacyjnej”. Są to tzw. rekolekcje „przeżyciowe”, to czego tam się doświadcza, nie wyczyta się w żadnej książce. Poprzez rekolekcje możemy „zobaczyć” jak żyli pierwsi chrześcijanie, poznać styl życia rodziny chrześcijańskiej.

Formacja poprzez liturgię – „życie sakramentalne”

8.   Życie sakramentalne

Oprócz Słowa Bożego i modlitwy, sakramenty są istotnym źródłem formacji. Bez nich nie dokona się przemiana w „nowego człowieka”. Często w naszej formacji skupiamy się na samych zobowiązaniach, traktujemy je jako cel, a zapominamy o naszym życiu sakramentalnym – o Eucharystii i sakramencie pojednania. Nie da się realizować zobowiązań bez spowiedzi, Eucharystii i adoracji Najświętszego Sakramentu. Jeśli mamy problemy w wypełnianiu zobowiązań, zapytajmy siebie:, „jakie jest moje życie sakramentalne?” (kiedy ostatni raz byłem u spowiedzi, kiedy byłem w zwykły codzienny dzień na Eucharystii lub adoracji?).

W Zasadach DK czytamy: „DK dąży do odnowy małżeństwa i rodziny poprzez wdrażanie do życia sakramentalnego, zwłaszcza eucharystycznego”. W szerszym ujęciu, życie sakramentalne, to formacja poprzez liturgię. „Liturgia, która jest źródłem i szczytem życia Kościoła nadaje ramy wszelkim formom kształtowania dojrzałego życia chrześcijańskiego. Z liturgii chrześcijanin czerpie dla bieżącego życia poznanie woli Bożej i moc do jej wypełniania.” /Henryk Kapnik/

Formacja poprzez dar z siebie - „świadectwo i diakonia”

9.   Dawanie świadectwa i postawa służby (diakonia)

Często wydaje się nam, że formacja w DK polega na chodzeniu na spotkania miesięczne i na realizowaniu zobowiązań. Jeśli tak myślimy to znaczy, że nie do końca znamy charyzmat Ruchu Ś-Ż oraz Zasady DK. W tekście „Charyzmat Ruchu Światło-Życie” czytamy: „Cel i program Ruchu wyrażają najkrócej greckie słowa „FWS” (światło) i „ZWH”(życie), wpisane w znak krzyża i formuła "Światło-Życie", oznaczająca jedność światła danego od Boga i życia, czyli świadectwo chrześcijańskiego życia.” (…) „Rezultatem formacji podstawowej członków Ruchu jest świadomość odpowiedzialności za sprawy Kościoła i świata, która wyraża się w podejmowaniu służby na rzecz Ruchu i wspólnot lokalnych.” A w „Zasadach DK” pkt. 11. czytamy: odnowa małżeństwa i rodziny dokonuje się poprzez „dawanie świadectwa o swoim spotkaniu z Chrystusem w małżeństwie, rodzinie i wobec innych ludzi oraz poprzez postawę służby we wspólnocie Kościoła, według otrzymanych darów.”

Najwięcej otrzymujemy, gdy dajemy coś innym. Nie to najbardziej mnie formuje, co otrzymuję, ale to, co daję. Przychodzi taki etap w formacji, że aby dalej się rozwijać, trzeba dawać. Innej drogi nie ma, albo rozwój poprzez „świadectwo i diakonię”, albo regresja poprzez „formację dla samej formacji.”

Twórca formacji - Duch Święty

10.   Duch Święty

Postęp w formacji nie jest na pierwszym miejscu dziełem człowieka, ale działaniem łaski. Choćbyśmy nie wiem jak się starali, to nie dokona się w nas przemiana „starego człowieka” w „nowego” bez pomocy łaski, czyli działania Ducha Świętego.

„Dojrzałość chrześcijańska nie jest dziełem człowieka. Nie jest to prosty rezultat pracy nad sobą. Człowiek naturalny, człowiek z sam siebie nie jest zdolny do tego, żeby siebie przemienić, żeby stać człowiekiem żyjącym według Ducha” - powie Ojciec Blachnicki.

Dlatego „elementy formacyjne” to wysiłek z naszej strony, takie zaproszenie, by łaska Boża nas formowała. My podlewamy i siejemy, ale to Bóg daje wzrost.

- ZJ