„Twoja miłość bez wymagań pomniejsza mnie.

Twoje wymagania bez miłości zniechęcają mnie.

Twoja wymagająca miłość daje mi wzrost”.

(ks. Henri Caffarel)

Cel zobowiązań

 Aby mówić o zobowiązaniach, należy uświadomić sobie, jaki jest cel zobowiązań, jaki jest cel bycia w Domowym Kościele.

„Małżeństwa należące do Ruchu służą sobie nawzajemw udoskonalaniu miłości małżeńskiej, aby stała się prawdziwą drogą świętości.” Celem jest Bóg, do którego dochodzimy poprzez miłość małżeńską. I nie bójmy się tego stwierdzania – po to jestem w oazie, by stawać się świętym. Uświęcam się poprzez życie w rodzinie. Miłość do małżonka i do dzieci jest moim powołaniem i drogą do świętości. W tym pragnieniu pomagają mi małżeństwa z kręgu oraz cały Ruch. Celem jest Miłość, a drogą do niej zobowiązania.

 Celu tego nie osiągnie się bez wysiłku, bez duchowej pracy i bez łaski danej od Pana. Tak muszę pracować, jakby wszystko zależało ode mnie, tak muszę się modlić, jakby wszystko zależało od Boga.

Zatem, kiedy pracuję na świętość? Nasza praca obejmuje dwa elementy: codzienny wysiłek podejmowany w trosce o realizację zobowiązań przez cały miesiąc (modlitwa, Pismo św., reguła życia, dialog, rekolekcje) i comiesięczna praca podczas spotkań Kręgu (dzielenie się zobowiązaniami). Najważniejszym zobowiązaniem jest modlitwa osobista (spotkanie z Panem), najważniejszą częścią spotkania Kręgu jest dzielenie się zobowiązaniami. Dlatego zasady Domowego Kościoła podkreślają „Dzielenie się realizacją zobowiązań jest istotnym punktem spotkania i dlatego tę część zawsze prowadzi para animatorska”.

Notatki z ORAR-u

 

Notatki sporządzone podczas ORAR-u prowadzonego przez siostrę Jadwigę Skudro w Czarnej w 2005 r. Spotkanie Kręgu ma charakter formacyjno-modlitewny. Na pierwszym miejscu formacja, a na drugim modlitwa. „Bo przecież modlimy się przez cały miesiąc”.

 

Krąg to wspólnota, która pomaga sobie w dążeniu do Boga drogą zobowiązań. Spotkanie jest po to, by pomóc innym parom i by samemu uzyskać pomoc „równi służą równym”. „Równy” lepiej pomoże, niż wyższy przełożony.

 Spotkanie to dzielenie się doświadczeniami.

 Główna praca, to nie spotkanie miesięczne, ale codzienna praca.

Skoro dzielenie się zobowiązaniami jest tak ważne, dlatego nie powinno być na końcu spotkania, ale w jego centrum, tuż po modlitwie.

 

Struktura Spotkania Kręgu wg siostry Jadwigi. (czas max. 3 godziny)

1 godz.  (cz. towarzyska)                    Dzielenie się życiem (1 godz. lub mniej)

2 godz.  (cz. modlitewna)                   – Dzielenie się ewangelią (1/2 godz.)

                                                              – „Dziesiątka Różańca”

                                                              – Dzielenie się zobowiązaniami (1/2 godz.)

         3 godz.  (cz. formacyjna)                    Wykład lub dyskusja (1 godz..)

 

Refleksje po przestudiowaniu broszury „Zobowiązania – praktyka dzielenia się”

 Dzielenie zobowiązaniami powinno rozwijać się w miarę dojrzewania Kręgu. Można wyróżnić dwa etapy dzielenia się: we wczesnym okresie po założeniu kręgu i później, gdy krąg jest już zespolony i wzajemne poznanie się osób jest pogłębione. Na początku rozwoju kręgu można zaakceptować dzielenie się osiągnięciami i porażkami na zasadzie stwierdzenia „to mi się udało, a to nie”, lub „to zobowiązanie wykonałem w 60 % , a to tylko w 30%”. Jednak później, gdy krąg jest już zespolony należy dzielić się w sposób bardziej pogłębiony.

 

Różne sposoby dzielenia się:

 -        pogłębione dzielenie się ze zwróceniem uwagi tylko na jedno zobowiązanie, a ogólne dzielenie się pozostałymi zobowiązaniami,

 -        dzielenie się wszystkimi zobowiązaniami w sposób pogłębiony,

 -        tylko jedno małżeństwo w każdym miesiącu dzieli się zobowiązaniami w sposób pogłębiony, zaś pozostałe małżeństwa dzielą się w sposób bardziej ogólny.

 

Każdy Krąg powinien zdecydować, jak przeprowadzić dzielenie się w trakcie spotkania. Decyzji tej nie podejmuje się raz na zawsze, lecz należy ją modyfikować stosownie do zmiany warunków zachodzących w kręgu. Dlatego ważne jest, aby raz na dwa lata dzielenie się zobowiązaniami było głównym tematem do rozważań w części formacyjnej spotkania.

Przed dzieleniem się warto uświadomić sobie, że dzielę się po to, by ubogacić innych lub uzyskać od wspólnoty pomoc. Wskazane jest wcześniejsze przygotowanie się do tej części spotkania.

Pytania, które mogą pomóc w pogłębionym dzieleniu się zobowiązaniami:

-        które zobowiązanie wpłynęło najbardziej na to, że stałem się lepszy?

-        czy doświadczyłem działania Pana Boga w moim życiu? w jakich momentach, wydarzeniach?

 -        jaki fragment lub które słowa Pisma św., przeczytane lub usłyszane w ostatnim miesiącu, szczególnie mnie uderzyły i dlaczego?

 -        jaki rodzaj modlitwy małżeńskiej lub rodzinnej praktykowaliśmy w ostatnim miesiącu?

 -        jaka była największa trudność związana z modlitwą osobistą? brak czasu czy brak ciszy? czy znalazłem już moją „izdebkę”, w której mogę przebywać sam na sam z Bogiem?

 -        nad jaką cechu charakteru pracowałem w mojej regule? co zrobiłem dobrego dla mojej żony, dzieci, rodziny?

 -        co było przedmiotem naszego dialogu małżeńskiego? czy zauważam pozytywny wpływ dialogu na nasze małżeństwo?

           -        jak ostatnie rekolekcje wpłynęły na naszą rodzinę? co wywarło na nas największe wrażenie?

Przydatne informacje (cytaty z broszury)

 Rolą pary odpowiedzialnej (animatorów), przy pomocy kapłana, jest prowadzenie i pogłębianie dzielenia się poprzez stawianie odpowiednich pytań.

 Nie możemy wymagać bardziej od innych niż od siebie. Niemniej jednak powinniśmy zachęcać innych, by wywierali na nas nacisk, choć nie nękaniem, lecz poprzez sugestie i zachęty.

 Małżeństwa tworzące krąg są różne. By uniknąć spowolnienia pracy kogokolwiek w kręgu, musimy uznać, że każdy będzie „posuwał się do przodu we własnym tempie”.

 Dzielenie się nie jest okazją do żartów i ironii, nie powinno pozostawiać nas w poczuciu winy, czy potępienia, ani też nie powinniśmy odczuwać obojętności ze strony innych, gdy mówimy.

 

BZ-J