DSC04130a

Krościenko nad Dunajcem, dla każdego członka RŚŻ jest miejscem szczególnym. Miejscem, w którym rodził się i kształtował Ruch, gdzie odbywały się pierwsze Oazy. Domy na Kopiej Górce, czy przy ul. Jagiellońskiej 100 są nierozerwalnie związane z osobą założyciela RŚŻ ks. Franciszka Blachnickiego oraz siostry Jadwigi Skudro, która po śmierci Ojca, stała się strażniczką charyzmatu ruchu. Obecnie zadanie to spełniają siostry z Instytutu Niepokalanej Matki Kościoła. Rekolekcje przeżyte w miejscu, które często określa się mianem „matecznika Ruchu” są marzeniem każdego oazowicza. To marzenie udało się nam zrealizować w dniach 1-6 lutego podczas rekolekcji ORDR II°. Przeżywaliśmy je wspólnie z naszą Parą Diecezjalną Kasią i Tomkiem oraz dwunastoma małżeństwami, które przybyły do Krościenka z różnych diecezji naszego kraju. Prowadzącymi rekolekcje byli małżonkowie Kasia i Paweł Maciejewscy, pełniący obecnie posługę Pary Krajowej DK wraz z ks. Robertem Klemensem z Kongregacji Oratorium św. Filipa Neri, wspierani wydatną pomocą Eli Kozyry i Marii Różyckiej z INMK. Poprowadzili rekolekcje w sposób wzorcowy od strony merytorycznej, organizacyjnej jak i liturgicznej.

Każdy dzień poświęcony był omówieniu konkretnego stopnia rekolekcji formacji podstawowej (Oaza Rodzin I, II i III stopnia, ORAR-y I i II) oraz sesji specjalistycznych
(rekolekcje tematyczne, ewangelizacyjne, Triduum Paschalne, sesje o pilotowaniu oraz ORDR DK I i II stopnia). Wiemy już, że każde rekolekcje mają określony cel, który realizowany jest na dwóch płaszczyznach: horyzontalnej (wizja drogi np. 15 dni / 4 dni) i wertykalnej (wizja drogi jednego dnia). Oazy 15-dniowe oparte są na tajemnicach różańca oraz schemat roku liturgicznego. Tematyka dnia wpisana jest w punkty jego programu, charakterystyczne dla danego stopnia rekolekcji. Wiemy, że każdy stopień Oazy Nowego Życia dla rodzin ma w swoim przebiegu zaplanowane pewne ważne momenty (szczyty), które powinny zostać zaakcentowane, dobrze przeżyte przez uczestników. Rolą par odpowiedzialnych oraz księdza moderatora jest takie poprowadzenie rekolekcji, aby tych szczególnych chwil niczym nie przysłonić, a wręcz przeciwnie - pozwolić uczestnikom na duchowe wejście na szczyt. „Rezultatem formacji podstawowej członków Ruchu jest świadomość odpowiedzialności za
sprawy Kościoła i świata, która wyraża się w podejmowaniu służby na rzecz Ruchu i wspólnot lokalnych” (zasady DK). Stąd organizowanie i udział członków naszego Ruchu w rekolekcjach po formacji podstawowej: rekolekcjach tematycznych, ewangelizacyjnych, Triduum Paschalnym, sesjach o pilotowaniu oraz ORDR DK I i II stopnia. Dzięki konferencjom i spotkaniom w grupach odkrywaliśmy dynamikę każdego rodzaju rekolekcji, zastanawialiśmy się, co jako prowadzący i animatorzy możemy zrobić, żeby uczestnicy jak najlepiej przeżywali ten szczególny czas. Omówiono również rolę diakonii wychowawczej nie tylko w kontekście opieki nad dziećmi, ale też realizacji programu zajęć, który ma włączyć dzieci w treści przeżywane przez
rodziców. Rekolekcje ORDR przeznaczone były dla kapłanów i par odpowiedzialnych. Oprócz małżeństw uczestniczył w nich kapłan (nie jako prowadzący, ale uczestnik) z diecezji drohiczyńskiej, który sam przyznał, że wielu rzeczy na temat oazy dowiedział się dopiero na tych rekolekcjach. Stąd nasz apel do członków DK… zapraszajmy, zachęcajmy i mobilizujmy J
naszych kapłanów do udziału w rekolekcjach specjalistycznych RŚŻ. Czas naszych rekolekcji obejmował święto Ofiarowania Pańskiego, dzięki temu mogliśmy uczestniczyć w Dniu Światła, z poświęceniem świec, procesją od Groty Matki Bożej do kaplicy
„na górce” na wspólną Eucharystię pod przewodnictwem moderatora RŚŻ ks. Marka Sędka.

A ponieważ był to również Dzień Życia Konsekrowanego mieliśmy okazję do spotkania z paniami z Instytutu Niepokalanej Matki Kościoła (najstarsze z nich są w Ruchu od początku jego istnienia!). Złożyliśmy im życzenia, a one, przez swoją obecność, były duchowym prezentem dla nas, umacniając nas świadectwem swojej służby i wiernego trwania w charyzmacie Ruchu.
Niezapomniana była chwila modlitwy przy grobie czcigodnego sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego w dolnym Kościele pw. Chrystusa Dobrego Pasterza. Symbolika grobu – drzewo Żywego Kościoła wyrastające z grobu i słowa „Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, pozostanie tylko samo…” uzmysławiają konieczność ofiary. Bez umierania dla siebie nie będzie owoców życia. Te rekolekcje to była lekcja uczenia się posiadania siebie w dawaniu siebie.
Chwała Panu za te rekolekcje, za łaski i doświadczenia, za radości cierpienia i wszelkie ich owoce.

Dorota i Paweł Tabor
Ela i Wojtek Jabłońscy
Krąg I przy parafii św. Jadwigi Królowej w Kielcach